Definitie van composietmaterialen

Een composietmateriaal is een samenstelling van minstens twee onmengbare componenten, maar met een hoog onderling hechtingsvermogen.

Het aldus nieuw gevormde materiaal beschikt over eigenschappen die verder reiken dan die van de componenten apart. Een composietmateriaal bestaat gewoonlijk uit de volgende drie componenten:

  • Een kader, ook wel versterking genoemd (gewoonlijk gebaseerd op korte, lange of continue vezels) dat de mechanische sterkte (stijfheid en weerstand) van het composiet vormt.
  • Een bindmiddel, matrix genoemd (gewoonlijk een kunststofmateriaal) dat zorgt voor de cohesie van de structuur, de transmissie van de spanningen naar de versterking en de bescherming van de versterking tegenover de omgeving.
  • Additieven en vulstoffen worden gewoonlijk toegevoegd om bepaalde materiaaleigenschappen te verbeteren zoals de UV-weerstand, de geleidbaarheid, de brandwerendheid…

De voordelen van composietmaterialen

Dankzij hun uitzonderlijke mechanische, elektrische en thermische eigenschappen, bieden composietmaterialen duidelijke voordelen in vele toepassingsgebieden waar zij metalen en andere traditionele legeringen vervangen dankzij een combinatie van uitstekende eigenschappen zoals:

  • Lage dichtheid (laag gewicht)
  • Hoge diëlektrische eigenschappen
  • Belangrijke chemische weerstand (corrosie)
  • Hoge specifieke weerstand en stijfheid
  • Zeer goede weerstand tegen vermoeiing (cyclische belasting)
  • Uitstekend zelfdovend en lage toxiciteit van de verbrandingsgassen
  • ECO-friendly

Bovendien kunnen bepaalde eigenschappen van de composietmaterialen worden bijgesteld door de ontwerpparameters te wijzigen, zoals:

  • Isolatie of elektrische geleidbaarheid
  • Isolatie of thermische geleidbaarheid
  • Thermische uitzettingscoëfficient
  • Energieabsorptie (impact, akoestisch)…